Buikwandcorrectie

Veel mensen denken na over een buikwandcorrectie na een zwangerschap of fors gewichtsverlies. Maar ook veroudering of een minder elastische huid kan ervoor zorgen dat de buik slapper wordt.

Sommigen voelen zich hierdoor minder zelfverzekerd. Anderen ervaren ook fysieke klachten, zoals huidirritatie door plooien bij transpiratie. Verslapte buikspieren kunnen rugpijn of een navelbreuk veroorzaken.

Een buikwandcorrectie is niet voor iedereen geschikt. Samen met je chirurg bespreek je of je een goede kandidaat bent. Het is belangrijk dat je gezond bent, niet rookt en (voor vrouwen) geen kinderwens meer hebt.

Er zijn verschillende technieken om je buik strakker te maken. Welke techniek het beste is, hangt af van je lichaamsbouw en de hoeveelheid huid- en vetweefsel die moet worden verwijderd. Soms is één operatie genoeg, maar een combinatie met liposuctie kan soms betere resultaten geven.

1. Mini-buikwandcorrectie

Geschikt als het teveel aan huid en vet zich alleen onder de navel bevindt. De chirurg maakt een snede in de bikinilijn, waardoor slechts een klein, onopvallend litteken achterblijft.

2. Totale buikwandcorrectie

Als zowel boven als onder de navel de buik slapper is, kan een totale buikwandcorrectie nodig zijn. De chirurg maakt een grotere snede in de bikinilijn en rond de navel om deze op de juiste plek te zetten.

3. Endoscopische buikwandcorrectie

Deze methode wordt gebruikt als alleen de buikspieren verslapt zijn, maar de huid nog strak genoeg is. Via een kleine incisie in de onderbuik voert de chirurg de correctie uit. Dit litteken is later nauwelijks zichtbaar.

4. Fleur-de-lis buikwandcorrectie

Bij veel overtollig huid- en vetweefsel maakt de chirurg naast een horizontale snede ook een verticale snede tot aan de ribbenboog. Dit litteken heeft de vorm van een omgekeerde ‘T’.

5. Lower bodylift

Als er ook vetophopingen zijn bij de flanken, heupen of billen, kan een lower bodylift uitkomst bieden. Hierbij maakt de chirurg een snede rondom het onderlichaam. Dit litteken is groter, maar meestal verborgen onder je ondergoed.

Benieuwd hoe een buikwandcorrectie verloopt? Hieronder lees je de stappen. Voor meer vragen kun je altijd terecht bij je chirurg.

1. Het eerste consult

Het eerste gesprek met de chirurg is erg belangrijk. Je bespreekt je klachten, waarom je een buikwandcorrectie wilt en wat je verwacht van de ingreep.

De chirurg voert een lichamelijk onderzoek uit en kijkt naar de elasticiteit van je huid, de conditie van de buikspieren en de hoeveelheid vet. Op basis hiervan stelt hij één of meerdere technieken voor. Ook worden er foto’s gemaakt voor je medisch dossier.

Daarnaast vraagt de chirurg naar je gezondheid en medische voorgeschiedenis. Je krijgt informatie over de operatie, mogelijke bijwerkingen en de herstelperiode.

2. De operatie

Enkele dagen voor de operatie ontvang je praktische informatie, zoals de tijd en plaats van de ingreep en instructies voor de voorbereiding.

De operatie gebeurt onder narcose en duurt twee tot vier uur, afhankelijk van de techniek. De chirurg tekent vooraf de sneden af, meestal in de bikinilijn en eventueel rond de navel of verder omhoog, afhankelijk van de techniek.

Vervolgens maakt de chirurg de huid en het vetweefsel los van de spieren. Indien nodig worden de buikspieren strakker gemaakt en/of de navel verplaatst. Daarna trekt de chirurg de huid weer strak.

Na de operatie word je wakker in de uitslaapkamer. Je hebt een drukverband om en drains om wondvocht en bloed af te voeren. Deze worden meestal na 24 tot 48 uur verwijderd. Afhankelijk van de ingreep blijf je één tot vier dagen in het ziekenhuis.

3. De eerste week na de operatie

De eerste 24 uur zijn het zwaarst. De huid voelt strak en je kunt waarschijnlijk niet volledig rechtop staan of gestrekt liggen. Slapen gaat beter met kussens onder je knieën en hoofd.

Luister goed naar je lichaam en neem voldoende rust. Probeer echter ook dagelijks rustig wat rond te lopen om bloedklonters te voorkomen. Vermijd hoesten, niezen, tillen en persen, omdat dit druk zet op het operatiegebied.

Je hebt van de chirurg instructies gekregen voor de komende dagen en weken, inclusief adviezen over pijnmedicatie en herstel.

Afbeelding: Wondverzorging na een buikwandcorrectie.

Ongeveer een week na de operatie heb je een controleafspraak. De chirurg verwijdert dan het kleefverband en eventuele hechtingen of knoopjes. Ook controleert hij of de wonden goed genezen.

Drukkleding

De eerste vier weken draag je dag en nacht speciale drukkleding. Dit helpt om zwelling te verminderen en ondersteunt het operatiegebied tijdens het herstel. Na deze periode draag je de drukkleding nog twee weken, maar dan alleen overdag.

Littekenverzorging

Vanaf de tweede week na de operatie kun je beginnen met littekenverzorging. Masseer de littekens tweemaal per dag zachtjes met littekenzalf om het herstel te bevorderen.

Werk en fysieke inspanning

Je kunt meestal na drie tot zes weken weer aan het werk, afhankelijk van de omvang van de operatie. Als je fysiek zwaar werk doet, kan dit langer duren. Als ook de buikspieren zijn aangespannen, mag je de eerste zes weken geen zware voorwerpen (meer dan twee kilogram) tillen.

Sport en beweging

Intensieve sporten zijn de eerste zes weken niet toegestaan. Rustige beweging wordt juist aangeraden, zoals wandelen, fietsen of zwemmen (als de wonden volledig genezen zijn).

Elke operatie brengt risico’s met zich mee. Gelukkig komen ernstige complicaties in ons land zelden voor.

Mogelijke complicaties:

• Risico’s van narcose
• Infectie
• Nabloeding
• Problemen bij de wondgenezing
• Tijdelijk of blijvend verlies van gevoel
• Vochtophoping onder de huid (seroom)
• Afsterven van vetweefsel (vetnecrose)
• Necrose van de navel
• Diepe veneuze trombose (bloedklonters in de diepe aderen)

Na ongeveer twaalf weken kun je het resultaat van de buikwandcorrectie goed beoordelen. De littekens zijn dan vaak nog rood, maar zullen geleidelijk vervagen. De meeste mensen zijn op dit punt al erg tevreden met het resultaat.

Het definitieve resultaat is zichtbaar na 12 tot 18 maanden. Dit resultaat is meestal blijvend. Toch kunnen factoren zoals veroudering, gewichtsschommelingen, hormonale veranderingen of een nieuwe zwangerschap ervoor zorgen dat je lichaam opnieuw verandert.